het lijkt mij dat ook dan je nog liefde voeld voor je zoon.
Al moet je je handen van je kind afhalen en heeft ie dingen gedaan die afschuwlijk zijn.
Maar ik denk dat er ergens altijd nog een stukje liefde zal blijven voor je kind, en hem of haar het liefste zou helpen weer terug in de maatschappij te komen als een fatsoenlijk mens.
Maar als ouder zal je dan moeten beseffen dat dat helaas niet mogelijk is en je kind los moet laten.
Dus ookal verafschuw je de daden van je kind, ben je boos, verdrietig, gekwetst of teleur gesteld, ik denk dat er altijd een stukje liefde in je blijft voor je kind

ik heb het ook gezien opstaan,
ik had echt medelijde met haar
ze had veel verdriet ervan,
maar ik denk dat de liefde voor hem als kind toch wel blijft hoor

Eeuwig is wel lastig hoor... ik verwacht geen 100 jaar oud te worden.. Heel lang is meer mijn idee..

Liefde is voor mij iets wat wel heel lang kan zijn... maar zeker niet oneindig..

Het is ook erg onvoorspelbaar... ik zal nooit iemand eeuwige liefde kunnen beloven... wel dat ik heel hard mn best doe dat we het samen heel leuk gaan hebben... iig voor zolang het duurd.

Ik geloof wel in 'in voor en tegenspoed... tot de dood ons scheidt' etc. etc.
Daar bedoel ik mee dat ik zie dat veel mensen gelukkig worden van de belofte elkaar eeuwig trouw te blijven.
Dan moet die belofte dus ook wél wat inhouden maar dat neemt niet weg dat het soms mislukt. Wij zijn immers mensen met onze menselijke fouten.
Je kunt redeneren dat je dan ook de belofte niet moet doen maar daar ben ik het niet mee eens.

Quote:

Dit vind ik heel lief gezegd. Misschien gaat het meer om hoe je met elkaar om gaat als de vraag hoe lang iets wel of niet kan bestaan.