Lesbisch ::  Nadia's nieuwe liefde

Ilona, zo luidt de naam van haar vlam, heeft een goddelijk lichaam. Ze heeft een mooie lichtbruine huidskleur, lange slanke benen, een paar stevige borsten en vurige donkere ogen.

Nadia weet van zichzelf dat ze lesbisch is en durft Ilona niet aan te spreken, bang dat ze zal worden uitgelachen. Ze geniet in stilte van iedere seconde dat ze Ilona in de collegebanken ziet. Bij ieder moment van oogcontact voelt ze die aangename innerlijke warmte die haar zo'n aangenaam gevoel bezorgt. 's Avonds als ze alleen is fantaseert ze graag over Ilona en zweeft ze in gedachten helemaal weg. Ze fantaseert dan over hoe het zou kunnen zijn, met zijn tweetjes aan een stil en zonnig strand. Een enkele keer heeft ze zichzelf tijdens zo'n fantasie bevredigd. Ze stelde zich dan voor dat het Ilona was die haar aanraakte.

Op een dag, totaal onverwacht, spreekt Ilona haar aan. Het gebeurt in de gang en ze praten met elkaar over het komende tentamen. Aan het eind van het gesprek zegt Ilona: "Succes nog, Nadia". Van het hele tentamen komt niet veel terecht. Nadia kan maar aan een ding denken, Ilona. Ze schrijft snel een briefje en ziet kans om het briefje ongemerkt in Ilona's tas te laten verdwijnen. De tekst van het briefje luidt: "23 juni, 11.03, perron 2".

Op 23 juni is het warm, maar niet heet. Nadia gaat naar het station, ze is op van de zenuwen. Zal haar plannetje slagen? Zal Ilona er staan, of heeft ze wel wat beters te doen? ... (spanning, zenuw, stress)... Dan ziet ze haar staan, mooier dan ooit!
Nadia duikt snel weg achter een groepje toeristen, bang om gezien te worden. Gaat ze terugkrabbelen? Nu kan het nog, Ilona weet niet dat het briefje van haar komt. De trein komt aan en Nadia ziet hoe Ilona twijfelt, zal ze instappen? Ze kijkt rond, maar ziet Nadia niet. Yes, ze stapt in en nog net op tijd glipt nu ook Nadia de trein in, een coupe verder dan Ilona. Langzaam hervindt Nadia haar kalmte. Ze ziet Ilona zitten, met haar rug naar haar toe. God, wat zou ik die nek graag kussen, denkt ze vol passie. Dan trekt ze de stoute schoenen aan en langzaam loopt ze verder door het gangpad tot bij Ilona Zachtjes, een beetje hees van nervositeit, zegt ze: "Hallo, Ilona". Ilona kijkt haar verwondert aan,"Hallo Nadia, wat doe jij hier?" "Ik ben op weg naar het strand en zag je hier zitten, je vindt het toch wel goed dat ik bij je kom zitten? Ik bedoel ik kan zo weer weg gaan hoor", antwoord ze verward en onzeker. Ilona kijkt haar onderzoekend aan. "Waarom zou ik willen dat je weggaat? Het lijkt me wel gezellig samen te reizen hoor. We kennen elkaar toch al langer", klinkt het opgewekt uit Ilona's mond. "Ja, dat is wel zo maar ik voelde me plots zo vrijpostig, misschien heb jij heel andere plannen". "Nou ik heb eigenlijk helemaal geen vaste plannen. Ik wilde lekker gaan genieten van zon, zee en strand", antwoordde Ilona. Zij liet niet merken dat ze Nadia er sterk van verdacht haar het briefje te hebben geschreven. Ze wilde er eerst eens achter zien te komen wat Nadia van plan was.
Yes, dacht Nadia op haar beurt, Ilona weet dus van niets!
Nu kan ik misschien mijn plannen doorzetten! "Willen we dan samen naar het strand gaan", vraagt Nadia, duide-lijk opgelucht nu. "Lijkt me leuk", antwoord Ilona enthousiast en zo spraken ze af.

Op het strand aangekomen komt er weer die spanning over Nadia. Ze voelt zich langzaam weer onzeker worden. Hoe moet het nu verder, de moed zinkt haar weer in de schoenen. Ilona bemerkt de stemmingsomslag bij Nadia en deze voelt hoe Ilona haar bij de hand neemt. Ze vindt het een prettig gevoel maar ook verwart het haar. Ilona neemt nu duidelijk het initiatief in handen en trekt haar mee naar de duinovergang. Plots wijkt ze van het normale pad af. "Wat doe je nu?" vraagt Nadia niet begrijpend. "Vertrouw maar op me", is alles wat Ilona zegt. Nog steeds heeft ze Nadia bij de hand. Na een minuut of vijf belanden ze in een duinpan. Het is een heerlijk zonnig plekje waar niemand ze kan zien en ver verwijderd van het rumoerige strand. "Het is hier veel lekkerder dan direct aan zee", zegt Ilona, "We kunnen hier lekker zonnen en luieren". "Ben je hier al vaker geweest", vraagt een verbaasde Nadia. "Ja, maar altijd in mijn eentje. Nu jij erbij bent is het veel leuker", antwoord Ilona. Nadia voelt dat ze een kleur krijgt, zichzelf daarmee verra-dend. Ilona merkt het kennelijk niet op en legt een deken op het zand. Ze begint zich langzaam uit te kleden. Nadia kijkt geboeid toe. Ilona is nog mooier dan Nadia in haar dromen voor mogelijk had gehouden. Gebiologeerd kijkt ze naar het schouwspel dat zich voor haar afspeelt. Het lijkt wel of Ilona haar door heeft en er een spelletje van maakt. Dan klinkt het ontdeugend uit Ilona's mond: "Kom Nadia, nu ben jij aan de beurt of moet ik je soms helpen". En voor dat Nadia antwoord heeft kunnen geven is Ilona al bij haar. Ze drukt de totaal verraste Nadia een kus op de mond en maakt vervolgens de rits van Nadia's jeans los. Langzaam glijdt het kledingsstuk langs haar ranke dijen naar beneden. Nadia weet niet hoe te reageren en laat Ilona begaan. Ze voelt hoe haar T-shirt over haar hoofd wordt getrokken en ze in de armen van Ilona belandt. Ilona trekt haar naast zich op de grond. Nadia biedt geen verzet. Wat gebeurt er toch allemaal? Het gaat heel anders dan ze zich had voorgesteld. Ze besluit zich totaal aan Ilona over te geven en laat de mooie vrouw begaan. Ilona heeft zich naast Nadia neergevlijd en streelt haar blonde haren. Langzaam glijden haar slanke vingers door Nadia's haren. Dan voelt ze diezelfde vingers langzaam afdalen naar haar slanke hals. Nadia huivert als Ilona haar huid zo zacht beroert. Ilona's handen blijven strelende bewegingen maken langs hoofd, hals en haar. Voorzichtig laat Nadia nu ook haar handen verkennend door Ilona's haar dwalen en streelt zachtjes haar wangen. Wat is ze zacht! Haar handen glijden langs Ilona's gezicht, hals en schouders.
Dan verliest Nadia alle schroom en trekt Ilona naar zich toe. Haar mond zoekt die van Ilona, die zich niet tegen haar aanval verzet. Haar tong dringt bij Ilona binnen en deze beantwoord haar actie. Ze vallen in elkaars armen en tongzoenen elkaar innig.